حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ هِلاَلٍ الصَّوَّافُ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ الضُّبَعِيُّ، عَنْ يَزِيدَ الرِّشْكِ، عَنْ مُطَرِّفِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الشِّخِّيرِ، أَنَّ عِمْرَانَ بْنَ الْحُصَيْنِ، سُئِلَ عَنْ رَجُلٍ، يُطَلِّقُ امْرَأَتَهُ ثُمَّ يَقَعُ بِهَا وَلَمْ يُشْهِدْ عَلَى طَلاَقِهَا وَلاَ عَلَى رَجْعَتِهَا . فَقَالَ عِمْرَانُ طَلَّقْتَ بِغَيْرِ سُنَّةٍ وَرَاجَعْتَ بِغَيْرِ سُنَّةٍ أَشْهِدْ عَلَى طَلاَقِهَا وَعَلَى رَجْعَتِهَا .
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: undan xotinini taloq qilib, soʻng u bilan yaqinlik qilgan, ammo taloqiga ham, qaytarib olishiga ham guvoh keltirmagan kishi haqida soʻralganida, Imron: «Sunnatga xilof taloq qilibsan, sunnatga xilof qaytarib olibsan. Xotiningni taloq qilganingga va qaytarib olganingga guvoh keltir», dedi.