حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ مَرْوَانَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَجُلاً، كَانَ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي عُقْدَتِهِ ضَعْفٌ وَكَانَ يُبَايِعُ وَأَنَّ أَهْلَهُ أَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ احْجُرْ عَلَيْهِ . فَدَعَاهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَنَهَاهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لاَ أَصْبِرُ عَنِ الْبَيْعِ . فَقَالَ " إِذَا بَايَعْتَ فَقُلْ هَا وَلاَ خِلاَبَةَ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ zamonlarida bir kishi bor edi, uning aqlida zaiflik bor edi, ammo u oldi-sotdi qilardi. Uning ahli Paygʻambar ﷺ ning oldilariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, uni (savdodan) man qiling», deyishdi. Shunda Paygʻambar ﷺ uni chaqirib, undan buni qaytardilar. U esa: «Ey Allohning Rasuli, men savdosiz sabr qila olmayman», dedi. Shunda u zot: «Agar savdo qilsang: ‹Mana, olsang ol, aldash yoʻq›, degin», dedilar.