حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الأَزْهَرِ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لاَ أَجِدُ شَيْئًا وَلَيْسَ لِي مَالٌ وَلِي يَتِيمٌ لَهُ مَالٌ قَالَ " كُلْ مِنْ مَالِ يَتِيمِكَ غَيْرَ مُسْرِفٍ وَلاَ مُتَأَثِّلٍ مَالاً " . قَالَ وَأَحْسِبُهُ قَالَ " وَلاَ تَقِي مَالَكَ بِمَالِهِ " .
Amr ibn Shuayb (rahimahulloh) otasidan, u bobosi (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilib aytdi: Bir kishi Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Menda hech narsa yoʻq va molim ham yoʻq, lekin qaramogʻimda moli bor bir yetim bor», dedi. U zot: «Yetimingning molidan isrof qilmagan va (oʻzingga) mol yigʻmagan holda ye», dedilar. (Roviy) aytdi: «Oʻylashimcha, u zot: ‹Oʻz molingni uning moli bilan asrama (himoya qilma)›, dedilar».