حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنِي ابْنُ جَابِرٍ، حَدَّثَنِي سُلَيْمُ بْنُ عَامِرٍ، عَنِ ابْنَىْ، بُسْرٍ السُّلَمِيَّيْنِ قَالاَ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَوَضَعْنَا تَحْتَهُ قَطِيفَةً لَنَا صَبَبْنَاهَا لَهُ صَبًّا فَجَلَسَ عَلَيْهَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِ الْوَحْىَ فِي بَيْتِنَا وَقَدَّمْنَا لَهُ زُبْدًا وَتَمْرًا وَكَانَ يُحِبُّ الزُّبْدَ ـ صلى الله عليه وسلم ـ .
Busr as-Sulamiyning ikki oʻgʻlidan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ huzurimizga kirdilar. Biz ularning ostiga oʻzimizning bir kigizni yozib qoʻydik. Ular unga oʻtirdilar. Alloh azza va jalla uyimizda ularga vahiy nozil qildi. Biz ularga sariyogʻ va xurmo taqdim etdik. U zot ﷺ sariyogʻni yaxshi koʻrar edilar.