حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ بِلاَلٍ، أَنَّهُ أَتَى النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُؤْذِنُهُ بِصَلاَةِ الْفَجْرِ فَقِيلَ هُوَ نَائِمٌ . فَقَالَ الصَّلاَةُ خَيْرٌ مِنَ النَّوْمِ الصَّلاَةُ خَيْرٌ مِنَ النَّوْمِ فَأُقِرَّتْ فِي تَأْذِينِ الْفَجْرِ فَثَبَتَ الأَمْرُ عَلَى ذَلِكَ .
Bilol (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Nabiy ﷺni bomdod namoziga chorlash uchun keldi, unga: «U zot uxlab yotibdilar», deyildi. Shunda u: «As-solaatu xayrun minan-navm, as-solaatu xayrun minan-navm (namoz uyqudan yaxshiroqdir, namoz uyqudan yaxshiroqdir)», dedi. Bu (soʻzlar) bomdod azonida oʻz holicha qoldirildi va shu ish shunday oʻrnashib qoldi.