حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَبْدِ الْجَبَّارِ بْنِ وَائِلٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ رَجُلٌ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ . فَلَمَّا صَلَّى النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " مَنْ ذَا الَّذِي قَالَ هَذَا " . قَالَ الرَّجُلُ أَنَا وَمَا أَرَدْتُ إِلاَّ الْخَيْرَ . فَقَالَ " لَقَدْ فُتِحَتْ لَهَا أَبْوَابُ السَّمَاءِ فَمَا نَهْنَهَهَا شَىْءٌ دُونَ الْعَرْشِ " .
Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ bilan namoz oʻqidim. Bir kishi: ‹Alhamdulillahi hamdan kasiran toyyiban muborakan fih› (Allohga koʻp, pokiza va barakotli hamdlar boʻlsin), dedi. Nabiy ﷺ namozni tugatganlarida: «Buni kim aytdi?» dedilar. Oʻsha kishi: ‹Men aytdim, faqat yaxshilikni koʻzladim›, dedi. Shunda u zot: «Buning uchun osmon eshiklari ochildi va uni Arshgacha yetishdan hech narsa toʻsib qololmadi», dedilar.