حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ خَالِدٍ الأَزْرَقُ أَبُو مَرْوَانَ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ مَنْصُورِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أُمِّهِ، صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذَا رَأَى مَا يُحِبُّ قَالَ " الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي بِنِعْمَتِهِ تَتِمُّ الصَّالِحَاتُ " . وَإِذَا رَأَى مَا يَكْرَهُ قَالَ " الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى كُلِّ حَالٍ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻziga yoqadigan narsani koʻrsalar: «Alhamdulillahillazii bi niʼmatihi tatimmus-solihat» (Uning neʼmati ila yaxshi ishlar toʻliq boʻladigan Allohga hamdlar boʻlsin), derdilar. Yoqmaydigan narsani koʻrsalar esa: «Alhamdulillahi alaa kulli hol» (har qanday holatda Allohga hamdlar boʻlsin), derdilar.