وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ صَيَّادٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ فِي الْبَاقِيَاتِ الصَّالِحَاتِ إِنَّهَا قَوْلُ الْعَبْدِ اللَّهُ أَكْبَرُ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَلاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ .
Saʼid ibn al-Musayyab (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u ‹al-boqiyot as-solihot› (boqiy qoluvchi solih amallar) haqida shunday der edi: «Ular — bandaning ‹Allohu akbar, subhanalloh, alhamdulillah, la ilaha illalloh, va la havla va la quvvata illa billah› deyishidir».