وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ كَانَ يَحْتَجِمُ وَهُوَ صَائِمٌ ثُمَّ لاَ يُفْطِرُ . قَالَ وَمَا رَأَيْتُهُ احْتَجَمَ قَطُّ إِلاَّ وَهُوَ صَائِمٌ . قَالَ مَالِكٌ لاَ تُكْرَهُ الْحِجَامَةُ لِلصَّائِمِ إِلاَّ خَشْيَةً مِنْ أَنْ يَضْعُفَ وَلَوْلاَ ذَلِكَ لَمْ تُكْرَهْ وَلَوْ أَنَّ رَجُلاً احْتَجَمَ فِي رَمَضَانَ ثُمَّ سَلِمَ مِنْ أَنْ يُفْطِرَ لَمْ أَرَ عَلَيْهِ شَيْئًا وَلَمْ آمُرْهُ بِالْقَضَاءِ لِذَلِكَ الْيَوْمِ الَّذِي احْتَجَمَ فِيهِ لأَنَّ الْحِجَامَةَ إِنَّمَا تُكْرَهُ لِلصَّائِمِ لِمَوْضِعِ التَّغْرِيرِ بِالصِّيَامِ فَمَنِ احْتَجَمَ وَسَلِمَ مِنْ أَنْ يُفْطِرَ حَتَّى يُمْسِيَ فَلاَ أَرَى عَلَيْهِ شَيْئًا وَلَيْسَ عَلَيْهِ قَضَاءُ ذَلِكَ الْيَوْمِ .
Urva (rahimahulloh)dan rivoyat qilinishicha, u roʻzador holida qon oldirar, soʻng iftor qilmas edi. (Rovi) dedi: Men uni faqat roʻzador holidagina qon oldirganini koʻrardim. Molik aytdi: «Roʻzador uchun qon oldirish faqat (kishi) kuchsizlanib qolishidan qoʻrqilgani uchungina makruh boʻladi; agar shu boʻlmaganda, u makruh boʻlmas edi. Agar bir kishi Ramazonda qon oldirsa-yu, soʻng roʻzasini buzishdan salomat qolsa, men uning zimmasida biror narsa (vojib) deb koʻrmayman va oʻsha qon oldirgan kuniga qazo tutishni buyurmayman. Chunki qon oldirish roʻzador uchun faqat roʻzani xatarga qoʻyish oʻrni sababli makruh boʻladi. Kim qon oldirsa-yu, kechga qadar roʻzasini buzishdan salomat qolsa, men uning zimmasida biror narsa (vojib) deb koʻrmayman va uning zimmasida oʻsha kunning qazosi yoʻq».