وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، أَنَّهُ قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَا يُوجِبُ الْغُسْلَ فَقَالَتْ هَلْ تَدْرِي مَا مَثَلُكَ يَا أَبَا سَلَمَةَ مَثَلُ الْفَرُّوجِ يَسْمَعُ الدِّيَكَةَ تَصْرُخُ فَيَصْرُخُ مَعَهَا إِذَا جَاوَزَ الْخِتَانُ الْخِتَانَ فَقَدْ وَجَبَ الْغُسْلُ .
Abu Salama ibn Abdurahmon ibn Avf (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: «Men Nabiy ﷺ ning zavjalari Oisha (roziyallohu anho)dan gʻuslni nima vojib qilishini soʻradim. U: ‹Sen oʻzingni nimaga oʻxshashligingni bilasanmi, ey Abu Salama? Sen xoʻrozlarning qichqirganini eshitib, ular bilan birga qichqiradigan joʻjaga oʻxshaysan. Xatna joyi xatna joyidan oʻtsa, gʻusl vojib boʻladi›, dedi».