وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَحَانَتْ صَلاَةُ الْعَصْرِ فَالْتَمَسَ النَّاسُ وَضُوءًا فَلَمْ يَجِدُوهُ فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِوَضُوءٍ فِي إِنَاءٍ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي ذَلِكَ الإِنَاءِ يَدَهُ ثُمَّ أَمَرَ النَّاسَ يَتَوَضَّئُونَ مِنْهُ - قَالَ أَنَسٌ - فَرَأَيْتُ الْمَاءَ يَنْبُعُ مِنْ تَحْتِ أَصَابِعِهِ فَتَوَضَّأَ النَّاسُ حَتَّى تَوَضَّئُوا مِنْ عِنْدِ آخِرِهِمْ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u: «Men Rasululloh ﷺni (bir voqeada) koʻrdim: asr namozining vaqti boʻlgan edi, odamlar tahorat uchun suv qidirdilar, ammo topa olmadilar. Soʻng Rasululloh ﷺga bir idishda tahorat suvi keltirildi. Rasululloh ﷺ qoʻllarini oʻsha idishga qoʻydilar, keyin odamlarga undan tahorat olishni buyurdilar», dedi. Anas: «Men suvning u zotning barmoqlari ostidan qaynab chiqayotganini koʻrdim. Odamlar toki oxirgilarigacha (hammasi) tahorat olishdi», dedi.