وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَدِمَ الْكُوفَةَ عَلَى سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ وَهُوَ أَمِيرُهَا فَرَآهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ يَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ سَلْ أَبَاكَ إِذَا قَدِمْتَ عَلَيْهِ فَقَدِمَ عَبْدُ اللَّهِ فَنَسِيَ أَنْ يَسْأَلَ عُمَرَ عَنْ ذَلِكَ حَتَّى قَدِمَ سَعْدٌ فَقَالَ أَسَأَلْتَ أَبَاكَ فَقَالَ لاَ . فَسَأَلَهُ عَبْدُ اللَّهِ فَقَالَ عُمَرُ إِذَا أَدْخَلْتَ رِجْلَيْكَ فِي الْخُفَّيْنِ وَهُمَا طَاهِرَتَانِ فَامْسَحْ عَلَيْهِمَا . قَالَ عَبْدُ اللَّهِ وَإِنْ جَاءَ أَحَدُنَا مِنَ الْغَائِطِ فَقَالَ عُمَرُ نَعَمْ وَإِنْ جَاءَ أَحَدُكُمْ مِنَ الْغَائِطِ .
Nofeʼ va Abdulloh ibn Dinordan rivoyat qilinishicha, Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) Kufaga, uning amiri boʻlgan Saʼd ibn Abu Vaqqosning oldiga bordi. Abdulloh ibn Umar uning maxsilari ustidan mash tortayotganini koʻrib, buni inkor qildi (maʼqullamadi). Saʼd unga: «Otangning oldiga borganingda, undan soʻra», dedi. Abdulloh (Madinaga) qaytdi, ammo Saʼd (Madinaga) kelguncha Umardan bu haqda soʻrashni unutdi. (Saʼd): «Otangdan soʻradingmi?» dedi. U: «Yoʻq», dedi. Soʻng Abdulloh undan (Umardan) soʻradi. Umar: «Oyoqlaringni pok holda maxsiga solgan boʻlsang, ular ustidan mash tortaver», dedi. Abdulloh: «Birimiz hojatdan kelgan boʻlsa ham (shundaymi)?» dedi. Umar: «Ha, biringiz hojatdan kelgan boʻlsa ham», dedi.