وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، بَالَ فِي السُّوقِ ثُمَّ تَوَضَّأَ فَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ وَمَسَحَ رَأْسَهُ ثُمَّ دُعِيَ لِجَنَازَةٍ لِيُصَلِّيَ عَلَيْهَا حِينَ دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ ثُمَّ صَلَّى عَلَيْهَا .
Nofeʼdan rivoyat qilinadiki, Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) bozorda bavl qildi, soʻng tahorat olib, yuzini va qoʻllarini yuvdi, boshiga mash tortdi. Keyin masjidga kirganida, bir janoza (namozi)ga chaqirildi. Shunda u maxsilari ustidan mash tortib, uning (janozasi) ustiga namoz oʻqidi.