وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، قَالَ مَا تَرَوْنَ فِيمَنْ غَلَبَهُ الدَّمُ مِنْ رُعَافٍ فَلَمْ يَنْقَطِعْ عَنْهُ قَالَ مَالِكٌ قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ ثُمَّ قَالَ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ أَرَى أَنْ يُومِئَ بِرَأْسِهِ إِيمَاءً . قَالَ يَحْيَى قَالَ مَالِكٌ وَذَلِكَ أَحَبُّ مَا سَمِعْتُ إِلَىَّ فِي ذَلِكَ .
Yahyo ibn Said (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Said ibn Musayyabdan: «Burni tinmay qonayotgan, qon toʻxtamayotgan kishi haqida nima deysiz?» deb soʻraldi. Molik aytdi: Yahyo ibn Said aytdi: Soʻng Said ibn Musayyab: «Menimcha, u boshi bilan (rukuʼ va sajdaga) ishora qilsin», dedi. Yahyo aytdi: Molik: «Bu borada eshitganlarim ichida menga eng yoqimlisi shudir», dedi.