حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ قُبْلَةُ الرَّجُلِ امْرَأَتَهُ وَجَسُّهَا بِيَدِهِ مِنَ الْمُلاَمَسَةِ فَمَنْ قَبَّلَ امْرَأَتَهُ أَوْ جَسَّهَا بِيَدِهِ فَعَلَيْهِ الْوُضُوءُ .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) shunday derdi: «Kishining xotinini oʻpishi va uni qoʻli bilan siypashi — mulomasa (jinsiy tegish)dandir. Kim xotinini oʻpsa yoki qoʻli bilan siypasa, unga tahorat (vojib) boʻladi».