وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ أَقْبَلَ مِنَ الْبَحْرَيْنِ حَتَّى إِذَا كَانَ بِالرَّبَذَةِ وَجَدَ رَكْبًا مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ مُحْرِمِينَ فَسَأَلُوهُ عَنْ لَحْمِ صَيْدٍ وَجَدُوهُ عِنْدَ أَهْلِ الرَّبَذَةِ فَأَمَرَهُمْ بِأَكْلِهِ قَالَ ثُمَّ إِنِّي شَكَكْتُ فِيمَا أَمَرْتُهُمْ بِهِ فَلَمَّا قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ ذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ عُمَرُ مَاذَا أَمَرْتَهُمْ بِهِ فَقَالَ أَمَرْتُهُمْ بِأَكْلِهِ . فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ لَوْ أَمَرْتَهُمْ بِغَيْرِ ذَلِكَ لَفَعَلْتُ بِكَ يَتَوَاعَدُهُ .
Said ibn al-Musayyab Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilishicha, u Bahrayndan qaytayotgan edi. Rabaza degan joyga yetganda, u yerda ehromdagi iroqlik bir karvonga duch keldi. Ular undan Rabaza ahlining oldida topgan ov goʻshti haqida soʻrashdi, u esa uni yeyishga buyurdi. Abu Hurayra dedi: «Soʻng men ularga buyurgan narsam haqida shubhaga tushdim. Madinaga kelganimda buni Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)ga aytdim. Umar: ‹Ularga nima deb buyurding?› dedi. Men: ‹Ularni yeyishga buyurdim›, dedim. Shunda Umar ibn al-Xattob meni ogohlantirib: ‹Agar ularga boshqacha buyurganingda, senga jazo berardim›, dedi».