حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، كَانَ يَحْمِلُ فِي الْعَامِ الْوَاحِدِ عَلَى أَرْبَعِينَ أَلْفِ بَعِيرٍ يَحْمِلُ الرَّجُلَ إِلَى الشَّامِ عَلَى بَعِيرٍ وَيَحْمِلُ الرَّجُلَيْنِ إِلَى الْعِرَاقِ عَلَى بَعِيرٍ فَجَاءَهُ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ فَقَالَ احْمِلْنِي وَسُحَيْمًا . فَقَالَ لَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ نَشَدْتُكَ اللَّهَ أَسُحَيْمٌ زِقٌّ قَالَ لَهُ نَعَمْ .
Yahyo ibn Said (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) bir yilda qirq ming tuyada (odamlarni) tashirdi: bir kishini Shomga bir tuyada, ikki kishini Iroqqa bir tuyada tashirdi. Uning oldiga Iroq ahlidan bir kishi kelib: «Meni va Suhaymni (ulovga) mindiring», dedi. Umar ibn al-Xattob unga: «Allohni oʻrtaga qoʻyib soʻrayman, Suhaym (kichkina) meshmi (yaʼni bir tuyaga ikkovingiz sigʻasizmi)?» dedi. U (kishi) unga: «Ha», dedi.