وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ كَانَ يُكَفِّرُ عَنْ يَمِينِهِ، بِإِطْعَامِ عَشَرَةِ مَسَاكِينَ لِكُلِّ مِسْكِينٍ مُدٌّ مِنْ حِنْطَةٍ وَكَانَ يَعْتِقُ الْمِرَارَ إِذَا وَكَّدَ الْيَمِينَ .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u qasamining kafforatini oʻnta miskinni taomlantirish bilan — har bir miskinga bir mudd bugʻdoy — ado etar edi; qasamni taʼkidlaganda (qatʼiylashtirganda) esa baʼzan qul ozod qilar edi.