وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، وَسُلَيْمَانَ بْنَ يَسَارٍ، سُئِلاَ عَنْ رَجُلٍ، زَوَّجَ عَبْدًا لَهُ جَارِيَةً فَطَلَّقَهَا الْعَبْدُ الْبَتَّةَ ثُمَّ وَهَبَهَا سَيِّدُهَا لَهُ هَلْ تَحِلُّ لَهُ بِمِلْكِ الْيَمِينِ فَقَالاَ لاَ تَحِلُّ لَهُ حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُ .
Molikka yetib kelishicha, Said ibn al-Musayyab va Sulaymon ibn Yasar (rahimahumulloh)dan bir kishi oʻz qulini choʻrisiga uylantirib, qul uni qatʼiy taloq qilgan, soʻng xoʻjayini uni (choʻrini) qulga hadya qilgan boʻlsa — u qulga mulki yamin (egalik) bilan halol boʻladimi, deb soʻralganda, ular: «Yoʻq, to u boshqa erga tegmaguncha, unga halol boʻlmaydi», dedilar.