وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ ذُؤَيْبٍ، أَنَّ رَجُلاً، سَأَلَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ عَنِ الأُخْتَيْنِ، مِنْ مِلْكِ الْيَمِينِ هَلْ يُجْمَعُ بَيْنَهُمَا فَقَالَ عُثْمَانُ أَحَلَّتْهُمَا آيَةٌ وَحَرَّمَتْهُمَا آيَةٌ فَأَمَّا أَنَا فَلاَ أُحِبُّ أَنْ أَصْنَعَ ذَلِكَ . قَالَ فَخَرَجَ مِنْ عِنْدِهِ فَلَقِيَ رَجُلاً مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ لَوْ كَانَ لِي مِنَ الأَمْرِ شَىْءٌ ثُمَّ وَجَدْتُ أَحَدًا فَعَلَ ذَلِكَ لَجَعَلْتُهُ نَكَالاً . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أُرَاهُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ .
Qabisa ibn Zuʼayb (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan mulki yamindagi ikki opa-singilni (bir vaqtda) jamlash mumkinmi, deb soʻradi. Usmon: «Ularni bir oyat halol qildi, bir oyat harom qildi. Ammo men buni qilishni yoqtirmayman», dedi. (Rovi) aytdi: U kishi uning oldidan chiqib, Rasululloh ﷺ ning sahobalaridan biriga duch keldi va undan bu haqda soʻradi. U: «Agar menda biror hokimiyat boʻlsa-yu, soʻng buni qilgan birovni topsam, albatta uni ibratli jazoga tortardim», dedi. Ibn Shihob aytdi: «Menimcha, u Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu) edi».