وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ الْعَوَّامِ، مِثْلُ ذَلِكَ . قَالَ مَالِكٌ فِي الأَمَةِ تَكُونُ عِنْدَ الرَّجُلِ فَيُصِيبُهَا ثُمَّ يُرِيدُ أَنْ يُصِيبَ أُخْتَهَا إِنَّهَا لاَ تَحِلُّ لَهُ حَتَّى يُحَرِّمَ عَلَيْهِ فَرْجَ أُخْتِهَا بِنِكَاحٍ أَوْ عِتَاقَةٍ أَوْ كِتَابَةٍ أَوْ مَا أَشْبَهَ ذَلِكَ يُزَوِّجُهَا عَبْدَهُ أَوْ غَيْرَ عَبْدِهِ .
Molikka az-Zubayr ibn al-Avvom (roziyallohu anhu)dan ham shunga oʻxshash (soʻz) yetib kelgan. Molik kishining qoʻlida choʻri boʻlib, unga yaqinlik qilgan, soʻng uning opa-singlisiga yaqinlik qilmoqchi boʻlgan holat haqida aytdi: «U (singil) unga halol boʻlmaydi, to opa-singilning avratini oʻziga nikoh, ozod qilish, kitobat yoxud shunga oʻxshash narsa bilan harom qilmaguncha — uni oʻz quliga yoxud oʻzganing (quliga) nikohlab bergani kabi».