وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ، قَالَ لَهُ الْبَتَّةُ مَا يَقُولُ النَّاسُ فِيهَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ فَقُلْتُ لَهُ كَانَ أَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ يَجْعَلُهَا وَاحِدَةً . فَقَالَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ لَوْ كَانَ الطَّلاَقُ أَلْفًا مَا أَبْقَتِ الْبَتَّةُ مِنْهَا شَيْئًا مَنْ قَالَ الْبَتَّةَ فَقَدْ رَمَى الْغَايَةَ الْقُصْوَى .
Yahyo ibn Saʼid (rahimahulloh) Abu Bakr ibn Hazm (rahimahulloh)dan rivoyat qilishicha, Umar ibn Abdulaziz (rahimahulloh) unga: «‹Al-batta› (bir yoʻla taloq) haqida odamlar nima deyishadi?» dedi. Abu Bakr aytdi: «Men unga: ‹Abon ibn Usmon uni bitta (taloq) deb hisoblardi›, dedim. Shunda Umar ibn Abdulaziz: ‹Taloq ming (marta) boʻlganida ham, al-batta undan hech narsa qoldirmasdi. Kim al-batta desa, eng oxirgi chegaraga otibdi (hammasini ishlatibdi)›, dedi».