وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم زَوَّجَتْ حَفْصَةَ بِنْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُنْذِرَ بْنَ الزُّبَيْرِ - وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ غَائِبٌ بِالشَّامِ - فَلَمَّا قَدِمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَ وَمِثْلِي يُصْنَعُ هَذَا بِهِ وَمِثْلِي يُفْتَاتُ عَلَيْهِ فَكَلَّمَتْ عَائِشَةُ الْمُنْذِرَ بْنَ الزُّبَيْرِ فَقَالَ الْمُنْذِرُ فَإِنَّ ذَلِكَ بِيَدِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ . فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ مَا كُنْتُ لأَرُدَّ أَمْرًا قَضَيْتِيهِ فَقَرَّتْ حَفْصَةُ عِنْدَ الْمُنْذِرِ وَلَمْ يَكُنْ ذَلِكَ طَلاَقًا .
Abdurrahmon ibn al-Qosim (rahimahulloh) otasidan rivoyat qilishicha, Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho) — Abdurrahmon Shomda gʻoyib (safarda) boʻlgan chogʻda — Hafsa bint Abdurrahmonni al-Munzir ibn az-Zubayrga nikohlab berdi. Abdurrahmon (safardan) kelganida: «Men kabiga shunday qilinadimi? Men kabining ustidan roziligisiz ish qilinadimi?» dedi. Oisha al-Munzir ibn az-Zubayr bilan gaplashdi, al-Munzir esa: «Bu Abdurrahmonning ixtiyorida», dedi. Abdurrahmon: «Men sen hal qilib boʻlgan ishni qaytarmayman», dedi. Shunday qilib Hafsa al-Munzirning (nikohida) qoldi, bu esa taloq boʻlmadi.