وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ كَانَ الرَّجُلُ إِذَا طَلَّقَ امْرَأَتَهُ ثُمَّ ارْتَجَعَهَا قَبْلَ أَنْ تَنْقَضِيَ عِدَّتُهَا كَانَ ذَلِكَ لَهُ وَإِنْ طَلَّقَهَا أَلْفَ مَرَّةٍ فَعَمَدَ رَجُلٌ إِلَى امْرَأَتِهِ فَطَلَّقَهَا حَتَّى إِذَا شَارَفَتِ انْقِضَاءَ عِدَّتِهَا رَاجَعَهَا ثُمَّ طَلَّقَهَا ثُمَّ قَالَ لاَ وَاللَّهِ لاَ آوِيكِ إِلَىَّ وَلاَ تَحِلِّينَ أَبَدًا . فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى {الطَّلاَقُ مَرَّتَانِ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ} فَاسْتَقْبَلَ النَّاسُ الطَّلاَقَ جَدِيدًا مِنْ يَوْمِئِذٍ مَنْ كَانَ طَلَّقَ مِنْهُمْ أَوْ لَمْ يُطَلِّقْ .
Hishom ibn Urva otasidan — Urva (rahimahulloh) — rivoyat qiladiki, u shunday dedi: «Ilgari kishi xotinini taloq qoʻysa, soʻng iddasi tugamasidan uni qaytarib olsa, bu uning haqqi edi — garchi uni ming marta taloq qoʻygan boʻlsa ham. Bir kishi xotiniga qasd qilib, uni taloq qoʻyaverdi, hatto iddasi tugashiga oz qolganda uni qaytarib oldi, keyin yana taloq qoʻydi va: ‹Yoʻq, Allohga qasamki, men seni oʻzimga ham olmayman, sen abadiy (boshqaga tegishga) halol ham boʻlmaysan›, dedi. Shunda Alloh taboraka va taolo: {Taloq ikki martadir. Soʻng (ayolni) yaxshilik bilan ushlab qolish yoki chiroyli suratda qoʻyib yuborish (lozim)} oyatini nozil qildi. Shundan soʻng odamlar — taloq qoʻygan boʻlsin, qoʻymagan boʻlsin — taloq ishini yangidan boshladilar».