وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ الدِّيلِيِّ، أَنَّ الرَّجُلَ، كَانَ يُطَلِّقُ امْرَأَتَهُ ثُمَّ يُرَاجِعُهَا وَلاَ حَاجَةَ لَهُ بِهَا وَلاَ يُرِيدُ إِمْسَاكَهَا كَيْمَا يُطَوِّلَ بِذَلِكَ عَلَيْهَا الْعِدَّةَ لِيُضَارَّهَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى {وَلاَ تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَارًا لِتَعْتَدُوا وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ} يَعِظُهُمُ اللَّهُ بِذَلِكَ .
Savr ibn Zayd ad-Diliy (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, kishi xotinini taloq qoʻyar, soʻng unga hojati boʻlmasa-da va uni ushlab qolishni istamasa-da, faqat iddasini choʻzib, unga zarar yetkazish uchun uni qaytarib olar edi. Shunda Alloh taboraka va taolo: {Ularni zarar yetkazib, haddan oshish uchun ushlab turmangiz. Kim shunday qilsa, oʻz joniga zulm qilibdi} (Baqara, 231) oyatini nozil qildi. Alloh bu bilan ularga vaʼz qilmoqda.