وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ الْمُؤَذِّنَ، جَاءَ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ يُؤْذِنُهُ لِصَلاَةِ الصُّبْحِ فَوَجَدَهُ نَائِمًا فَقَالَ الصَّلاَةُ خَيْرٌ مِنَ النَّوْمِ . فَأَمَرَهُ عُمَرُ أَنْ يَجْعَلَهَا فِي نِدَاءِ الصُّبْحِ .
Molikka yetib kelishicha, muazzin Umar ibn al-Xattobni bomdod namoziga chaqirish uchun kelib, uni uxlab yotgan holda koʻribdi. Shunda u: «Namoz uyqudan yaxshiroqdir» (as-solotu xayrun minan-navm), debdi. Umar esa unga buni bomdod azoniga qoʻshib aytishni buyuribdi.