وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ سَأَلَ ابْنَ شِهَابٍ وَنَافِعًا مَوْلَى ابْنِ عُمَرَ عَنْ رَجُلٍ، دَخَلَ مَعَ الإِمَامِ فِي الصَّلاَةِ وَقَدْ سَبَقَهُ الإِمَامُ بِرَكْعَةٍ أَيَتَشَهَّدُ مَعَهُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ وَالأَرْبَعِ وَإِنْ كَانَ ذَلِكَ لَهُ وِتْرًا فَقَالاَ لِيَتَشَهَّدْ مَعَهُ . قَالَ مَالِكٌ وَهُوَ الأَمْرُ عِنْدَنَا .
Molikdan (rahimahulloh) rivoyat qilinadiki, u Ibn Shihob va Ibn Umarning ozod qilgan quli Nofeʼdan imom bilan namozga — imom bir rakaatni undan oldin oʻqib boʻlgan holida — qoʻshilgan kishi haqida soʻradi: u imom bilan birga ikkinchi va toʻrtinchi rakaatlarda tashahhud aytadimi, garchi bu unga toq (rakaat) boʻlsa ham? Ikkalasi: «U imom bilan birga tashahhud aytsin», dedilar. Molik aytdi: «Bu bizning oldimizdagi hukmdir».