وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّ رَجُلاً، سَأَلَ أَبَا مُوسَى الأَشْعَرِيَّ فَقَالَ إِنِّي مَصِصْتُ عَنِ امْرَأَتِي، مِنْ ثَدْيِهَا لَبَنًا فَذَهَبَ فِي بَطْنِي فَقَالَ أَبُو مُوسَى لاَ أُرَاهَا إِلاَّ قَدْ حَرُمَتْ عَلَيْكَ . فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ انْظُرْ مَاذَا تُفْتِي بِهِ الرَّجُلَ فَقَالَ أَبُو مُوسَى فَمَاذَا تَقُولُ أَنْتَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ لاَ رَضَاعَةَ إِلاَّ مَا كَانَ فِي الْحَوْلَيْنِ . فَقَالَ أَبُو مُوسَى لاَ تَسْأَلُونِي عَنْ شَىْءٍ مَا كَانَ هَذَا الْحَبْرُ بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ .
Yahyo ibn Said (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Abu Muso al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan soʻrab: «Men xotinimning koʻkragidan sut soʻrdim, u qornimga tushib ketdi», dedi. Abu Muso: «Men uni faqat senga harom boʻlgan deb oʻylayman», dedi. Shunda Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu): «Bu kishiga qanday fatvo berayotganingga qara!» dedi. Abu Muso: «Boʻlmasa, sen nima deysan?» dedi. Abdulloh ibn Masʼud: «Emizish faqat ikki yil ichidagisidir, boshqasi emas», dedi. Abu Muso: «Bu olim (habr) oranglarda ekan, mendan hech narsa soʻramanglar», dedi.