وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ حَفْصِ بْنِ خَلْدَةَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ سُئِلَ عَنِ الرَّجُلِ، يَكُونُ لَهُ الدَّيْنُ عَلَى الرَّجُلِ إِلَى أَجَلٍ فَيَضَعُ عَنْهُ صَاحِبُ الْحَقِّ وَيُعَجِّلُهُ الآخَرُ فَكَرِهَ ذَلِكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَنَهَى عَنْهُ .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, undan bir kishi haqida soʻralgan edi: uning zimmasida boshqa bir kishiga muddatli qarz boʻlsa-yu, haq egasi (qarz beruvchi) qarzning bir qismini kamaytirib, qarzdor uni muddatidan oldin (tezroq) toʻlab bersa (boʻladimi, deb). Abdulloh ibn Umar buni yoqtirmadi va undan qaytardi.