قَالَ يَحْيَى قَالَ مَالِكٌ عَنْ جَمِيلِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُؤَذِّنِ، أَنَّهُ كَانَ يَحْضُرُ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَهُوَ يَقْضِي بَيْنَ النَّاسِ فَإِذَا جَاءَهُ الرَّجُلُ يَدَّعِي عَلَى الرَّجُلِ حَقًّا نَظَرَ فَإِنْ كَانَتْ بَيْنَهُمَا مُخَالَطَةٌ أَوْ مُلاَبَسَةٌ أَحْلَفَ الَّذِي ادُّعِيَ عَلَيْهِ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ شَىْءٌ مِنْ ذَلِكَ لَمْ يُحَلِّفْهُ . قَالَ مَالِكٌ وَعَلَى ذَلِكَ الأَمْرُ عِنْدَنَا أَنَّهُ مَنِ ادَّعَى عَلَى رَجُلٍ بِدَعْوَى نُظِرَ فَإِنْ كَانَتْ بَيْنَهُمَا مُخَالَطَةٌ أَوْ مُلاَبَسَةٌ أُحْلِفَ الْمُدَّعَى عَلَيْهِ فَإِنْ حَلَفَ بَطَلَ ذَلِكَ الْحَقُّ عَنْهُ وَإِنْ أَبَى أَنْ يَحْلِفَ وَرَدَّ الْيَمِينَ عَلَى الْمُدَّعِي فَحَلَفَ طَالِبُ الْحَقِّ أَخَذَ حَقَّهُ .
Jamil ibn Abdurrahmon al-Muazzin (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u Umar ibn Abdulaziz (rahimahulloh) odamlar oʻrtasida hukm qilayotganda uning huzurida hozir boʻlar edi. Bir kishi boshqa kishiga qarshi biror haq daʼvo qilib kelsa, u qarardi: agar ular oʻrtasida muomala-aloqa boʻlsa, daʼvo qilingan kishiga qasam ichtirar edi; agar bunday narsa boʻlmasa, unga qasam ichtirmas edi. Molik aytdi: «Bizning nazdimizda ish shunday: kim bir kishiga qarshi biror daʼvo qilsa, (holatga) qaraladi: agar ular oʻrtasida muomala-aloqa boʻlsa, daʼvo qilingan kishiga qasam ichtiriladi; agar u qasam ichsa, oʻsha haq undan botil boʻladi; agar qasam ichishdan bosh tortib, qasamni daʼvogarga qaytarsa, haq talabgori qasam ichib, haqqini oladi».