قَالَ يَحْيَى قَالَ مَالِكٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، قَالَ مَا بَالُ رِجَالٍ يَطَئُونَ وَلاَئِدَهُمْ ثُمَّ يَعْزِلُوهُنَّ لاَ تَأْتِينِي وَلِيدَةٌ يَعْتَرِفُ سَيِّدُهَا أَنْ قَدْ أَلَمَّ بِهَا إِلاَّ أَلْحَقْتُ بِهِ وَلَدَهَا فَاعْزِلُوا بَعْدُ أَوِ اتْرُكُوا .
Molik Ibn Shihobdan, u Solim ibn Abdulloh ibn Umardan, u otasidan rivoyat qilishicha, Umar ibn al-Xattob: «Ayrim kishilarga nima boʻlyaptiki, oʻz choʻrilariga yaqinlik qiladilar-da, soʻng ulardan azl qiladilar (jimoʼni yarim tashlaydilar)? Menga qaysi bir choʻri kelsa-yu, uning xoʻjayini unga yaqinlik qilganini eʼtirof etsa, men albatta uning bolasini oʻshanga qoʻshaman. Shundan keyin xohlasangiz azl qilinglar, xohlasangiz (butunlay) tark qilinglar», dedi.