وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَدْرٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّ أَبَاهُ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، نَزَلَ مَنْزِلَ قَوْمٍ بِطَرِيقِ الشَّامِ فَوَجَدَ صُرَّةً فِيهَا ثَمَانُونَ دِينَارًا فَذَكَرَهَا لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ عَرِّفْهَا عَلَى أَبْوَابِ الْمَسَاجِدِ وَاذْكُرْهَا لِكُلِّ مَنْ يَأْتِي مِنَ الشَّأْمِ سَنَةً فَإِذَا مَضَتِ السَّنَةُ فَشَأْنَكَ بِهَا .
Molik menga Ayyub ibn Musodan, u Muoviya ibn Abdulloh ibn Badr al-Juhaniydan rivoyat qilishicha, otasi unga xabar berdiki, u Shom yoʻlida bir qavmning manziliga tushib, ichida sakson dinor boʻlgan bir hamyonni topib oldi. Buni Umar ibn al-Xattobga aytdi. Umar unga: «Uni masjidlarning eshiklari oldida eʼlon qil, Shomdan kelgan har bir kishiga bir yil (davomida) eslatib tur. Bir yil oʻtgach, u sening ixtiyoringda», dedi.