وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ، أَرَادَتْ أَنْ تَشْتَرِيَ جَارِيَةً تُعْتِقُهَا فَقَالَ أَهْلُهَا نَبِيعُكِهَا عَلَى أَنَّ وَلاَءَهَا لَنَا فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لاَ يَمْنَعَنَّكِ ذَلِكَ فَإِنَّمَا الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ " .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, moʻminlar onasi Oisha (roziyallohu anho) bir choʻrini sotib olib, uni ozod qilmoqchi boʻldi. Uning egalari: «Uni senga, valosi bizga (tegishli) boʻlishi sharti bilan sotamiz», dedilar. U buni Rasululloh ﷺ ga aytdi. Shunda u zot: «Bu seni toʻsib qoʻymasin, chunki valo faqat ozod qilgan kishiga (tegishli)dir», dedilar.