وَحَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ، قَضَى أَنَّ دِيَةَ الْيَهُودِيِّ، أَوِ النَّصْرَانِيِّ - إِذَا قُتِلَ أَحَدُهُمَا - مِثْلُ نِصْفِ دِيَةِ الْحُرِّ الْمُسْلِمِ . قَالَ مَالِكٌ الأَمْرُ عِنْدَنَا أَنْ لاَ يُقْتَلَ مُسْلِمٌ بِكَافِرٍ إِلاَّ أَنْ يَقْتُلَهُ مُسْلِمٌ قَتْلَ غِيْلَةٍ فَيُقْتَلُ بِهِ .
Molikka yetib kelishicha, Umar ibn Abdulaziz (rahimahulloh) yahudiy yoki nasroniyning diyasi — ulardan biri oʻldirilsa — ozod musulmon diyasining yarmi kabidir, deb hukm qildi. Molik aytdi: «Bizdagi amal shuki, musulmon kofir (evaziga) oʻldirilmaydi, magar musulmon uni gʻiyla (yashirincha, hiyla) bilan oʻldirgan boʻlsa, u holda uning evaziga oʻldiriladi».