وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ نَافِعٍ، عَنْ أَبِيهِ، نَافِعٍ مَوْلَى ابْنِ عُمَرَ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ أَبِي عُبَيْدٍ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ حِينَ ذُكِرَ الإِزَارُ فَالْمَرْأَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " تُرْخِيهِ شِبْرًا " . قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ إِذًا يَنْكَشِفُ عَنْهَا . قَالَ " فَذِرَاعًا لاَ تَزِيدُ عَلَيْهِ " .
Nofeʼ — Ibn Umarning ozod qilgan quli — Safiyya bint Abu Ubayddan, u esa Nabiy ﷺ ning zavjalari Umm Salama (roziyallohu anho)dan xabar berishicha, izor zikr qilinganda u: «Yo Rasululloh, ayol-chi (qanday qilsin)?» dedi. U zot: «Bir qarich yerga tushirsin», dedilar. Umm Salama: «Unda oyogʻi ochilib qoladi-ku», dedi. U zot: «Unda bir tirsak tushirsin, bundan oshirmasin», dedilar.