وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، أَنَّهُ قَالَ لَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ نَالَنَا وَبَاءٌ مِنْ وَعْكِهَا شَدِيدٌ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى النَّاسِ وَهُمْ يُصَلُّونَ فِي سُبْحَتِهِمْ قُعُودًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " صَلاَةُ الْقَاعِدِ مِثْلُ نِصْفِ صَلاَةِ الْقَائِمِ " .
Ibn Shihob (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhu) aytdi: «Biz Madinaga kelganimizda bizga uning (Madinaning) isitmasidan qattiq vabo (kasallik) yetdi. Rasululloh ﷺ odamlarning oldiga chiqdilar, ular esa nafl namozlarini oʻtirib oʻqiyotgan edilar. Shunda Rasululloh ﷺ: ‹Oʻtirganning namozi tik turganning namozining yarmiga barobardir›, dedilar».