حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ بْنِ أَبِي الْمُخَارِقِ الْبَصْرِيِّ، أَنَّهُ قَالَ مِنْ كَلاَمِ النُّبُوَّةِ إِذَا لَمْ تَسْتَحِي فَافْعَلْ مَا شِئْتَ وَوَضْعُ الْيَدَيْنِ إِحْدَاهُمَا عَلَى الأُخْرَى فِي الصَّلاَةِ يَضَعُ الْيُمْنَى عَلَى الْيُسْرَى وَتَعْجِيلُ الْفِطْرِ وَالاِسْتِينَاءُ بِالسَّحُورِ .
Abdulkarim ibn Abul-Muxoriq al-Basriydan rivoyat qilinishicha, u dedi: «Paygʻambarlik soʻzlaridan (baʼzilari shulardir): ‹Agar uyalmasang, xohlaganingni qil›; namozda ikki qoʻlning birini ikkinchisining ustiga qoʻyish — oʻng qoʻlni chap qoʻl ustiga qoʻyadi; iftorni tezlatish va saharlikni kechiktirish.»