وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، مَرَّ عَلَى رَجُلٍ وَهُوَ يُصَلِّي فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَرَدَّ الرَّجُلُ كَلاَمًا فَرَجَعَ إِلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَقَالَ لَهُ إِذَا سُلِّمَ عَلَى أَحَدِكُمْ وَهُوَ يُصَلِّي فَلاَ يَتَكَلَّمْ وَلْيُشِرْ بِيَدِهِ .
Nofeʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) namoz oʻqiyotgan bir kishining yonidan oʻtib, unga salom berdi. U kishi soʻz bilan javob qaytardi. Shunda Abdulloh ibn Umar uning oldiga qaytib kelib, unga: «Biringizga namoz oʻqiyotgan chogʻida salom berilsa, gapirmasin, balki qoʻli bilan ishora qilsin», dedi. Molik rivoyat qilgan.