وَعَنْهُ قَالَ: أَتَى رَجُلٌ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: إِنَّ أُخْتِي نَذَرَتْ أَنْ تَحُجَّ وَإِنَّهَا مَاتَتْ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْ كَانَ عَلَيْهَا دَيْنٌ أَكَنْتَ قَاضِيَهُ؟» قَالَ: نَعَمْ قَالَ: «فَاقْضِ دَيْنَ اللَّهِ فَهُوَ أَحَقُّ بِالْقَضَاءِ»
(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi:) Bir kishi Paygʻambar ﷺning oldiga kelib: «Mening singlim haj qilishni nazr qilgan edi, ammo u vafot etdi», dedi. Paygʻambar ﷺ: «Agar uning zimmasida qarz boʻlsa, sen uni ado etarmiding?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Bas, Allohning (haqqini) ado et; chunki U ado etilishga (boshqalardan) haqliroqdir», dedilar.