وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَخْلُوَنَّ رَجُلٌ بِامْرَأَةٍ وَلَا تُسَافِرَنَّ امْرَأَةٌ إِلَّا وَمَعَهَا مَحْرَمٌ» . فَقَالَ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ اكْتُتِبْتُ فِي غَزْوَةِ كَذَا وَكَذَا وَخَرَجَتِ امْرَأَتِي حَاجَّةً قَالَ: «اذهبْ فاحجُجْ مَعَ امرأتِكَ»
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U Paygʻambar ﷺ ning shunday deganini eshitdi: «Bir kishining (begona) ayol bilan yolgʻiz qolishi joiz emas; va ayol — mahrami (yaʼni eri yoki abadiy turmushga chiqishi mumkin boʻlmagan kishi, masalan, otasi, akasi va boshqa) bilan boʻlmasa — safar qilmasin». Shunda bir kishi (oʻrnidan) turib: «Yo Rasululloh! Men falon gʻazotga (qoʻshinga) yozildim va xotinim haj uchun (safarga) chiqyapti», — dedi. Allohning Rasuli ﷺ: «Bor, xotining bilan haj qil», — dedi.