وَعَن عائشةَ قَالَتْ: حَاضَتْ صَفِيَّةُ لَيْلَةَ النَّفْرِ فَقَالَتْ: مَا أُرَانِي إِلَّا حَابِسَتَكُمْ. قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «عَقْرَى حَلْقَى أَطَافَتْ يَوْمَ النَّحْرِ؟» قيل: نعم. قَالَ: «فانفري»
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Safiyya Nafr kechasi (hajdan qaytish kechasi) hayz koʻrdi va: «Menimcha, men sizlarni (yoʻlda) ushlab (kechiktirib) qoʻyaman», — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Ey Aqro Halqo! U Nahr kuni tavof (ifoza) qilmadimi?» — dedilar. Kimdir ‹ha› (deb javob berdi). U zot: «Unday boʻlsa, yoʻlga chiqaveringlar», — dedilar. (Boshqa rivoyatchilar orqali) Oisha dedi: «Biz Allohning Rasuli ﷺ bilan (Madinadan) — faqat haj qilish niyatida — yoʻlga chiqdik. Biz Makkaga yetib kelganimizda, u zot bizni ehromdan chiqishga buyurdi. Nafr (qaytish) kechasi boʻlganda, Safiyya bint Huyayy hayz koʻrdi. Paygʻambar ﷺ: ‹Ey Halqo Aqro! Menimcha, u sizlarni (yoʻlda) ushlab qoʻyadi›, — dedilar va: ‹U Nahr kuni tavof (ifoza) qilmadimi?› — deb qoʻshdilar. U (Safiyya): ‹Ha (qildim)›, — dedi. U zot: ‹Unday boʻlsa, yoʻlga chiq›, — dedilar. Men: ‹Yo Rasululloh, men (umra qilmadim)›, — dedim. U zot: ‹Tanʼimdan umra qil›, — dedilar. Ukam men bilan birga (Tanʼimga) bordi va biz kechaning soʻnggi qismida Paygʻambar ﷺ ni uchratdik. U zot: ‹Falon-falon joyda kut›, — dedilar».