وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَحْشٍ قَالَ: كُنَّا جُلُوسًا بِفِنَاءِ الْمَسْجِدِ حَيْثُ يُوضَعُ الْجَنَائِز وَرَسُول الله جَالِسٌ بَيْنَ ظَهْرَيْنَا فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَصَره قبل السَّمَاء فَنظر ثُمَّ طَأْطَأَ بَصَرَهُ وَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى جَبْهَتِهِ قَالَ: «سُبْحَانَ الله سُبْحَانَ الله مَا نَزَلَ مِنَ التَّشْدِيدِ؟» قَالَ: فَسَكَتْنَا يَوْمَنَا وَلَيْلَتَنَا فَلَمْ نَرَ إِلَّا خَيْرًا حَتَّى أَصْبَحْنَا قَالَ مُحَمَّدٌ: فَسَأَلْتُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَا التَّشْدِيدُ الَّذِي نَزَلَ؟ قَالَ: «فِي الدَّيْنِ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ أَنَّ رَجُلًا قُتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ عَاشَ ثُمَّ قُتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ عَاشَ ثُمَّ قُتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ عَاشَ وَعَلَيْهِ دَيْنٌ مَا دَخَلَ الْجَنَّةَ حَتَّى يُقْضَى دَيْنُهُ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَفِي شَرْحِ السُّنَّةِ نَحْوَهُ
Muhammad ibn Abdulloh ibn Jahsh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz masjidning hovlisida, janozalar qoʻyiladigan joyda oʻtirgan edik, Rasululloh ﷺ ham oramizda oʻtirgan edilar. Rasululloh ﷺ koʻzlarini osmonga koʻtarib qaradilar, soʻng koʻzlarini past qilib, qoʻllarini peshonalariga qoʻydilar-da: «Subhanalloh, subhanalloh! Qanday shiddat (ogʻir hukm) nozil boʻldi!», dedilar. Biz oʻsha kunimiz va kechamiz jim turdik, tong otguncha yaxshilikdan boshqa narsani koʻrmadik. Muhammad aytadi: Men Rasululloh ﷺdan: nozil boʻlgan bu shiddat nima edi? deb soʻradim. U zot: «U qarz haqidadir. Muhammadning joni Uning qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, agar bir kishi Alloh yoʻlida oʻldirilsa, soʻng tirilsa, yana Alloh yoʻlida oʻldirilsa, soʻng tirilsa, yana Alloh yoʻlida oʻldirilsa, soʻng tirilsa, ustida esa qarz boʻlsa, qarzi ado etilmaguncha jannatga kirmaydi», dedilar. Ahmad rivoyat qilgan, Sharh as-sunnada ham shunga oʻxshash keltirilgan.
