وَعَن عَمْرو قَالَ: قلت لطاووس: لَوْ تُرِكَتِ الْمُخَابَرَةُ فَإِنَّهُمْ يَزْعُمُونَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهُ قَالَ: أَيْ عَمْرٌو إِنِّي أُعْطِيهِمْ وَأُعِينُهُمْ وَإِنَّ أَعْلَمَهُمْ أَخْبَرَنِي يَعْنِي ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ ينْه عَنهُ وَلَكِن قَالَ: «أَلا يَمْنَحْ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَأْخُذَ عَلَيْهِ خَرْجًا مَعْلُومًا»
Amr (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men Tovusga: «Koshki, sen muxobara (sharikli dehqonchilik)ni tark etsang — chunki odamlar: ‹Paygʻambar ﷺ undan qaytardi›, — deydi», — dedim. Shunda Tovus: «Ey Amr! Men yerni sharik dehqonlarga (ijaraga) beraman va ularga yordam beraman. Shubhasiz, eng olim kishi — Ibn Abbos — menga aytdiki, Paygʻambar ﷺ undan qaytarmagan, balki: ‹Kishining oʻz yerini — undan belgilangan ijara (haq) olishdan koʻra — birodariga tekinga berishi — u uchun foydaliroqdir›, — degan», — dedi.