وَعَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ الْغَنَوِيِّ قَالَ: كُنْتُ جَالِسًا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ أَقْبَلَتِ امْرَأَةٌ فَبَسَطَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رِدَاءَهُ حَتَّى قَعَدَتْ عَلَيْهِ فَلَمَّا ذَهَبَتْ قِيلَ هَذِهِ أَرْضَعَتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
Hajjoj ibn Hajjoj al-Aslamiy (rahimahulloh) otasidan rivoyat qiladi: Otasi Paygʻambar ﷺdan soʻrab: «Ey Allohning Rasuli! Mendan emizish haqqini nima ado qiladi (yaʼni emizgan onaga boʻlgan burchni nima uzadi)?» dedi. U zot: «Bir gʻurra — qul yoki choʻri», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Uning «Mendan emizish (madhammatini) nima ketkazadi» degan soʻzining maʼnosi — emizishning haqqi va burchini koʻzda tutadi; yaʼni emizgan ayolga qul yoki choʻri bersang, uning haqqini ado etgan boʻlasan, demoqchidir. Abut-Tufayldan rivoyat qilinadi: U aytdi: «Men Paygʻambar ﷺ bilan oʻtirgan edim, shunda bir ayol keldi. Paygʻambar ﷺ ridolarini yozib, u (ayol) uning ustiga oʻtirdi. U ketganda: ‹Bu (ayol) Paygʻambar ﷺni emizgan edi›, deyildi.» Hishom ibn Urva Abul-Munzir deb kunyalanadi va u Jobir ibn Abdulloh hamda Ibn Umarga yetishgan.