وَعَنْ نَوْفَلِ بْنِ مُعَاوِيَةَ قَالَ: أَسْلَمْتُ وَتَحْتِي خَمْسُ نِسْوَةٍ فَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «فَارِقْ وَاحِدَةً وَأَمْسِكْ أَرْبَعًا» فَعَمَدْتُ إِلَى أَقْدَمِهِنَّ صُحْبَةً عِنْدِي: عَاقِرٍ مُنْذُ سِتِّينَ سنة ففارقتها. رَوَاهُ فِي شرح السّنة
Navfal ibn Muoviya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Islomni qabul qilganimda nikohimda beshta xotinim bor edi. Shunda Nabiy ﷺdan soʻradim. U zot: «Bittasini qoʻyib yubor, toʻrttasini olib qol», dedilar. Men ular ichida men bilan eng uzoq (turmush) qurgani — oltmish yildan beri tugʻmay yurgan (xotin)ni tanlab, undan ajradim. «Sharh us-sunna»da rivoyat qilingan.