وَعَنْ عَائِشَةَ أَنَّ سَوْدَةَ لَمَّا كَبِرَتْ قَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ جَعَلْتُ يَوْمِي مِنْكَ لِعَائِشَةَ فَكَانَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَسَّمُ لِعَائِشَةَ يَوْمَيْنِ يَوْمَهَا وَيَوْم سَوْدَة
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men oʻzimni oʻrniga qoʻyishni istagan, undan koʻra menga sevimliroq boʻlgan ayolni — Savda binti Zamʼadan boshqa hech bir ayolni koʻrmadim; (lekin) unda bir oz qizishqoqlik (tezlik) bor edi. (Oisha) dedi: U keksayib qolgach, Rasululloh ﷺ dan (tegishli) oʻz kunini Oishaga berdi. U: «Yo Rasululloh! Men sizdan (tegishli) oʻz kunimni Oishaga berdim», dedi. Shunday qilib, Rasululloh ﷺ Oishaga ikki kun — oʻzining kuni va Savdaning kunini taqsimlab berardilar.