عَن عَائِشَة رَضِي الله عَنْهَا أَنَّهَا كَانَتْ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ قَالَتْ: فَسَابَقْتُهُ فَسَبَقْتُهُ عَلَى رِجْلَيَّ فَلَمَّا حَمَلْتُ اللَّحْمَ سَابَقْتُهُ فَسَبَقَنِي قَالَ: «هَذِهِ بِتِلْكَ السَّبْقَةِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
Abu Solih al-Antokiy Mahbub ibn Muso bizga rivoyat qildi, bizga Abu Ishoq al-Fazoriy Hishom ibn Urvadan, u otasidan va Abu Salamadan, ular Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qildilarki, u kishi Nabiy ﷺ bilan birga bir safarda edilar. (Oisha) aytdilar: Men u zot bilan poyga qildim va oyoqlarimda u zotdan oʻzib ketdim. Soʻng (semirib) etga toʻlganimda yana u zot bilan poyga qildim, bu safar u zot mendan oʻzib ketdilar va: «Bu — anavi (avvalgi) oʻzib ketganingning evaziga», dedilar.