وَعَنْ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ مِنْ تَوْبَتِي أَنْ أَنْخَلِعَ مِنْ مَالِي صَدَقَةً إِلَى اللَّهِ وَإِلَى رَسُولِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَمْسِكْ بَعْضَ مَالِكَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكَ» . قُلْتُ: فَإِنِّي أُمْسِكُ سَهْمِي الَّذِي بِخَيْبَر. وَهَذَا طرف من حَدِيث مطول
Kaʼb ibn Molik (roziyallohu anhu) Tabuk gʻazotida Rasululloh ﷺdan ortda qolib qolgani haqidagi voqeani soʻzlab bergan. U: «Men: ‹Ey Allohning Rasuli, tavbamning bir belgisi shuki, men molimdan butunlay ajralib, uni Alloh va Rasuliga sadaqa qilmoqchiman›, dedim. Rasululloh ﷺ: ‹Molingni oʻzingga olib qol, bu sen uchun yaxshiroqdir›, dedilar. Men: ‹Unda Xaybardagi ulushimni oʻzimga olib qolaman›, dedim», deydi.