وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ: أَنَّ سَعْدَ بن عبَادَة رَضِي الله عَنْهُم اسْتَفْتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نَذْرٍ كَانَ عَلَى أُمِّهِ فَتُوُفِّيَتْ قَبْلَ أَنْ تَقْضِيَهُ فَأَفْتَاهُ أَنْ يَقْضِيَهُ عَنْهَا
(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) rivoyat qildiki,) Saʼd ibn Uboda al-Ansoriy onasining zimmasida boʻlgan bir nazr haqida Paygʻambar ﷺdan fatvo (hukm) soʻradi — onasi uni ado etmasdan vafot etgan edi. U zot unga (Saʼdga): «Uni onasi nomidan ado et», deb fatvo berdilar. Bas, bu (hukm) keyinchalik sunnat (qoida) boʻlib qoldi.