وَعَن أبي شُريحِ الخُزاعيِّ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: " مَنْ أُصِيبَ بِدَمٍ أَوْ خَبْلٍ وَالْخَبْلُ: الْجُرْحُ فَهُوَ بِالْخِيَارِ بَيْنَ إِحْدَى ثَلَاثٍ: فَإِنْ أَرَادَ الرَّابِعَةَ فَخُذُوا عَلَى يَدَيْهِ: بَيْنَ أَنْ يَقْتَصَّ أَوْ يَعْفُوَ أَوْ يَأْخُذَ الْعَقْلَ فَإِنْ أَخَذَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا ثُمَّ عَدَا بَعْدَ ذَلِكَ فَلَهُ النَّارُ خَالِدًا فِيهَا مُخَلَّدًا أبدا ". رَوَاهُ الدَّارمِيّ
Abu Shurayh al-Xuzoiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimning qarindoshi oʻldirilsa yoki u jarohatlansa — xabl bu jarohatdir — u uch narsaning biri oʻrtasida ixtiyorlidir. Agar toʻrtinchisini istasa, uning qoʻlini ushlab qolinglar. U qotilni oʻldirishi, yo afv etishi, yo diyat olishi mumkin. Kim shulardan birortasini qilib, soʻng yana (qonga) qaytsa, bas, unga jahannam oʻti bordir, u yerda abadulabad qoladi», dedilar.